درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

دوشنبه 1 مهر 1398 23 محرم 1441 Monday 23 September 2019
حکیمی، محمدرضا
1394/10/27 1283

حکیمی، محمدرضا

استاد محمدرضا حکیمی (متولد 1314 ه.ش مشهد) از شاگردان آیات عظام سید محمدهادی میلانی، مجتبی قزوینی خراسانی و آقابزرگ تهرانی است. توحید و عدالت دو مفهوم اصلی در آثارش هستند.

دیدگاه او در زمینه «مکتب تفکیک» که بر پایة بازگشت به ثَقلین (قرآن و اهل‌بیت علیه‌السلام) استوار است، در بسیاری از آثار او مانند «مکتب تفکیک»، «الهیات الهی و الهیات بشری» و برخی دیگر در پاسداشت حریم مرزبانان ولایت از قبیل میر حامد حسین و علامه امینی هستند. یکی دیگر از زمینه‌های اصلی فعالیت او در حدیث‌شناسی است که مجموعه دایرة‌المعارف قرآنی - روایی «الحیاة» نمونه‌ای از آن است.

دیدگاه استاد حکیمی در زمینه مسائل قرآن، در کتابی با عنوان «قرآن» بیان‌شده است که در اصل برگرفته از آثار استاد محمدرضا حکیمی» است. در آن کتاب می‌خوانیم:

با توجه به این مقدمة مختصر، روشن می‌شود که بهترین هدایت‌ها، هدایت الهی است نه بشری و زاییده از تفکرات محدود انسان و ناقص و سطحی و ناکارآمد، بلکه هدایت کامل آن است که از طریق «وحی» به رسولان و پیامبران ابلاغ گشته است و هر پیامبری به فراخور زبان و زمان قوم خود آن را بر امت خویش عرضه داشته است؛ و اکنون قرن‌هاست که از آن آموزه‌ها به صورت قطعی و مستند و تحریف‌نیافته و کم و زیاد نگشته و ناب و خالص، چیزی در دست بشریت نیست مگر قرآن. آری مسئلة اصلی انسان‌ها هم رسیدن به «کلام آسمانی» است، یعنی: «کلام وحی». (حکیمی، 1391: 9)

همچنین او کتابی با عنوان «جامعه‌سازی قرآنی» دارد که دغدغه‌های اجتماعی و فرهنگی او در جامعه اسلامی را بر اساس تعالیم قرآن و عترت بازگو می‌کند.

منابع

محمدرضا حکیمی (1391 ه.ش) قرآن. چاپ چهارم، انتشارات دلیل ما

محمدرضا، حکیمی (1382 ه.ش) مکتب تفکیک، قم، انتشارات دلیل ما.

وب‌گاه بنیاد علمی فرهنگی الحیاة (alhayat.ir)

وبگاه رسمی استاد محمدرضا حکیمی (ostadhakimi.com)