درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

سه شنبه 20 آذر 1397 2 ربیع‌الثانی 1440 Tuesday 11 December 2018
بهجت پور، عبدالكريم
1394/07/12 1067

بهجت پور، عبدالكريم

 

 

 حجت‌الاسلام‌والمسلمین عبدالکریم بهجت پور (متولد 1344 ه.ش) تحصیل‌کرده حوزه علمیه قم و از شاگردان مرحوم آیت‌الله معرفت است.

 

[عقیده: کتابنا واحد]

او کتابی را با عنوان «تحریف ناپذیری قرآن» نوشته است. در جمع‌بندی تهایی می‌نویسد:

دانستیم که روایات غیر معتبر در منابع روایی شیعه و نیز عامه وجود دارد؛ اما این موضوع دلیل اثبات نظریه رسمی مذهب یا فرقه خاصی درباره یک مساله نیست. وجود این‌گونه روایات در منابع حدیثی، در صورتی نظریه اهل یک مذهب به شمار می‌آید که آنان تمام روایات موجود در منابعشان را صحیح بدانند. اگر قبول صحت این روایات با بیان تأویلاتی همراه باشد که دلالت آنها بر تحریف را منتفی می‌کند، نظریه تحریف نسبت به مذهب خاصی ثابت نمی‌شود.

اما در مجموعه‌های اجتهادی اعم از شیعه و عامه، اخباری‌ها و حشویه‌ای ظهور کرده‌اند که با استناد  به منابع روایی و روایات ضعیف و ادعای تحریف یا تبدیل در قرآن را مطرح کرده‌اند بی آن‌که آنها را صحیح تأویل کنند؛ اما هر دو مذهب بر آنان شوریده و ادعای آنان را باطل کرده‌اند.

مدعیان تحریف هرچند با آیات محکم قرآن و برخی روایات صحیح و اجماع مخالفت کرده‌اند؛ اما دلایل و تأویلاتی در اینباره دارند و ایمان آنان به خدا و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را نمی‌توان انکار کرد. ظاهراً ادعای تحریف آنان از خطای اجتهادی ناشی است و این مسأله با کفر و ارتداد ارتباط ندارد و آخرین سخن این که بیاییم شیرینی ایمان به قرآن و اسلام را با تلخی تکفیر همدیگر آلوده نسازیم. (بهجت‌پور، 1387ص 118-119)

‏منابع

عبدالکریم بهجت پور (1387 ش) تحریف ناپذیری قرآن، قم: آثار نفیس: موسسه بوستان کتاب‏.

از دیگر آثارش عبارت‌اند از: تفسیر همگام با وحی، آیا مدعی تحریف مرتد است، مدخلی بر استخراج اصول فرهنگی تحول دینی با نگاه قرآنی، کتاب‌شناسی تحلیلی توصیفی قرآن و فرهنگ زمانه، تفسیر موضوعی قرآن و مبانی تفسیر به ترتیب نزول.