درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

پنجشنبه 3 خرداد 1397 9 رمضان 1439 Thursday 24 May 2018
شوشتری (تستری)، نورالله بن شریف الدین
1395/03/26 511

شوشتری (تستری)، نورالله بن شریف الدین

 شهید علامه قاضی نورالله شوشتری مرعشی نورالله بن شریف الدین شوشتری (956 – 1019 ه.ق) معاصر با شیخ بهایی بوده است.

از استادانش مولی عبدالوحید شوشتری بود و با توجه به آثارش و نیز انتصاب او به مقام قاضی‌القضات کشور توسط اکبر شاه، دانسته می‌شود عالمی ذوالفنون بوده است. او شرط کرده بود که در کار قاضیان به اجتهاد خویش ولی در محدودة فقه مذاهب اهل سنت عمل کند. سرانجام به دلیل نگارش کتاب «احقاق الحق» که پاسخی است به کتاب «ابطال نهج الباطل» اثر فضل بن روزبهان خنجي[1] به دستور جهانگیر شاه پسر اکبر شاه به شهادت رسید. مزارش در اکبرآباد (آگره) هندوستان از زیارتگاه‌های معروف است. علامه عبدالحسین امینی در کتاب «شهداء الفضیلة» می‌نویسد تاریخ شهادتش در این عبارت فارسی تضمین‌شده است: «سید نورالله شهید شد.»

قاضی نورالله در کتاب «مصائب النواصب» که ردیه‌ای است بر کتاب «نواقض الروافض» اثر ميرمخدوم شريفي، می‌نویسد که آنچه نسبت داده‌شده است به شیعه امامیه از وقوع تحریف در قرآن، جمهور امامیه به آن قائل نشده‌اند؛ بلکه عده کمی قائل به آن شده و قول آن‌ها مورد اعتناء علمای شیعه نیست.

منابع

نورالله‌ ب‍ن‌ ش‍رف‌ال‍دی‍ن‌ ال‍م‍رع‍ش‍ی ‌ال‍ح‍س‍ی‍ن‍ی ‌ال‍ت‍س‍ت‍ری (1426 ه.ق) م‍ص‍ائ‍ب ‌ال‍ن‍واص‍ب، ق‍م‌: دل‍ی‍ل‌ م‍ا‏‏‏.

جهت مطالعه فشرده‌ای از زندگی قاضی نورالله شوشتری ببینید:

عبدالحسینی امینی (1355 ه.ق) شهداء الفضیلة، مطبعة الغری بالنجف الأشرف. ص 176

 

[1] خنجی آن را در رد کتاب «نهج الحق و کشف الصدق» اثر علامه حلی نوشته بود.