درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

پنجشنبه 23 آذر 1396 25 ربیع‌الاول 1439 Thursday 14 December 2017
شعرانی، ابوالحسن
1395/03/11 425

شعرانی، ابوالحسن

آیت‌الله علامه میرزا ابوالحسن شعرانی در خانواده‌ای روحانی و وارسته به دنیا آمد.

 آیت‌الله علامه میرزا ابوالحسن شعرانی در خانواده‌ای روحانی و وارسته به دنیا آمد. در تبارنامه آیت‌الله شعرانی چنین آمده است: «آیت‌الله حاج میرزا ابوالحسن شعرانی، فرزند مرحوم حاج شیخ محمد، فرزند مرحوم ملا غلامحسین، فرزند مرحوم مولی ابوالحسن مجتهد، فرزند ملا ابوالقاسم بن عبدالعزیز بن محمدباقر بن نعمت‌الله تهرانی و از نوادگان آخوند ملا فتح‌الله‌ کاشانی صاحب تفسیر منهج الصادقین» (مطلبی، فروردین و تیر 1372: 74) از استادان او در حوزه‌های تهران، قم و نجف اشرف عبارت‌اند از آیات عظام میرزا مهدي آشتياني، ميرزا محمود قمي عبدالکریم حائری یزدی، عبدالنبی نوری، سيد ابوتراب خوانساري. (متوفی 1346 ه.ق)

ایشان در مقدمه‌ای که بر تفسیر منهج الصادقین نوشته‌اند، بحثی در زمینه عدم تحریف قرآن دارند؛ نیز تعلیقات ایشان با عنوان «حاشیة علی فصل الخطاب فی عدم تحریف القرآن» (یا با نام دیگر تعالیق علی فصل الخطاب) در مقدمة کتاب قرآن هرگز تحریف‌نشده است، اثر شاگردش علامه حسن‌زاده آملی منتشرشده است. همچنین علامه شعرانی در ذیل کتاب «راه سعادت» و نیز برخی تعلیقاتی که بر تفسیر وافی نگاشته‌اند، به این موضوع پرداخته‌اند. به اعتقاد مرحوم شعرانی تا دوران طبقه میانی نظیر علامه، محقق و شهید قول به تحریف قرآن طرفداری ندارد.

نیز محققان به نوشتار «با جاری وحی: گفتاری در باب قرآن کریم؛ مقاله منتشرنشده‌ای از مرحوم علامه شیخ ابوالحسن شعرانی در باب قرآن کریم» رجوع کنند که توسط آیت‌الله حسن‌زاده آملی منتشر شد.

منابع

مقدمه میرزا ابوالحسن شعرانی بر تفسیر منهج الصادقین، تهران، 1340 کتاب‌فروشی اسلامیه.

با جاری وحی: گفتاری در باب قرآن کریم؛ مقاله منتشرنشده‌ای از مرحوم علامه شیخ ابوالحسن شعرانی در باب قرآن کریم، فصلنامه وقف میراث جاویدان: بهار 1373، شماره 5، ص 7 تا 13

جهت آشنایی با شخصیت و اندیشه‌های آیت‌الله شعرانی:

سید ابوالحسن مطلبی، (مقاله) نجوم امت - حضرت آیت‌الله علامه میرزا ابوالحسن شعرانی، نور علم، فروردين و تير 1372، شماره 50 و 51، ص 74 تا 106.