درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

سه شنبه 30 آبان 1396 2 ربیع‌الاول 1439 Tuesday 21 November 2017
حکیم، سید محمدباقر
1394/10/02 416

حکیم، سید محمدباقر

 آیت‌الله شهید سید محمدباقر حکیم (1358 – 1424 ه.ق) رهبر پیشین مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق، فرزند آیت‌الله‌العظمی سید محسن حکیم بود.

از استادان او می‌توان به آیات عظام ابوالقاسم خویی، شهید سید محمدباقر صدر، محمد سعيد طباطبائي حكيم، شهيد سيّد مرتضى موسوي خلخالي اشاره کرد. آن مرحوم در سال 1382 ه.ش (2003 م) طی عملیات تروریستی ناجوانمردانه، پس از اقامه نماز جمعه در حرم امام علی (علیه‌السلام) همراه با ده‌ها تن از نمازگزاران همراهش به شهادت رسید.

شهید سید محمدباقر حکیم در کتاب «علوم القرآن دروس المنهجیة» بحثی را با عنوان «کیف یقع التحریف؟» نوشته است و وقوع هرگونه تحریف لفظی از قرآن را مردود دانسته است. کتاب مذکور در اصل حاصل دروس او در دانشکده اصول دین بغداد بود.

همچنین وی کتابی با عنوان «المستشرقون و شبهاتهم حول القرآن» نوشته است.

منابع

سید محمدباقر حکیم (1403 ه.ق) علوم القرآن دروس المنهجیة. منشورات المجمع العلمی الاسلامی. دکتر محمدعلی لسانی فشارکی کتاب مذکور را با عنوان «علوم قرآنی» به فارسی ترجمه و منتشر کرده است. (تهران، تبیان: 1378 ه.ش)