درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

چهارشنبه 22 آذر 1396 24 ربیع‌الاول 1439 Wednesday 13 December 2017
حکیم، سید محسن
1394/09/26 527

حکیم، سید محسن

 آیت‌الله سید محسن حکیم (1306 – 1390 ه.ق) از مراجع بزرگ تقلید شیعه شاگرد آیات عظام آخوند خراسانی و آقا ضیاء‌الدین عراقی، محمدحسین نائینی و علی باقر الجواهری است.

 

آیت‌الله حکیم در این زمینه نوشته‌اند:

رأی کبار محققان و عقیدة علمای فریقین و عموم مسلمانان از صدر اسلام تاکنون، آن است که قرآن به ترتیب آیات و سوره‌ها و جمع آن به صورتی که امروزه در دسترس است، بوده است و هیچیک از بزرگان امت قائل به تحریف آن در هیچ زمانی نشده است. (نجف اشرف 1383 / 23 ذق – سید محسن طباطبائی حکیم) (رضوی کشمیری، 1426: 252 – 253)

منابع

رضوی کشمیری، سید مرتضی. 1426. البرهان علی عدم تحریف القرآن. بیروت (ط 1) الامیرة للطباعة و النشر و التوزیع، ص 252 – 253.