چاپ کردن این صفحه
حسینی شهشهانی٬ محمد بن عبدالصمد
1394/09/17 858

حسینی شهشهانی٬ محمد بن عبدالصمد

 آیت‌الله مير سید محمد بن عبدالصمد حسيني اصفهاني معروف به «شَهْشَهاني[1]» (متوفی 1289 ه.ق) از اکابر علماي اماميه در اواخر سدة سيزدهم هجری است

نام برخی از شاگردان او که بیانگر فضل و مقام والای علمی اوست، عبارت‌اند از آیات عظام سید محمدباقر موسوي خوانساري صاحب روضات (متوفاي 1313 ق)، ميرزا محمدحسن شيرازي (متوفاي 1312 ق)، عبدالغفار تويسرکاني «متوفاي 1319 ق)، فاضل اردکاني (متوفاي 1302 يا 1305 ه.ق»، ميرزا بديع درب امامي (متوفاي 1318 ق).

او همانند شیخ علی بن عبدالعالی که رساله‌ای مستقل در نفی نقیضه دارد، در بحث «القرآن» کتاب «العروة الوثقی» خویش در زمینه احادیثی که دلالت بر نقصان از قرآن می‌کنند، تصریح دارد اگر حدیثی مخالف با کتاب و سنت متواتره و یا اجماع قرار گیرد و نتوان خلاف آن را به وجهی تأویل کرد و یا به برخی وجوه حمل کرد (که از معنای تحریف قرآن فاصله گیرد)، باید آن احادیث را به کنار افکند و به آن‌ها توجهی نکرد. (عبایی خراسانی، 1413: 8 – 9) آیت‌الله خویی در البیان، آیت‌الله عبایی خراسانی و آیت‌الله جناتی «منابع اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی» نیز به نظرات شهشهانی در ذیل علمای شیعه که قائل به صیانت قرآن از تحریف‌اند، اشاره‌کرده است.

منابع

محمد عبایی خراسانی (1413 ه.ق) جمع القرآن و تألیفه، قم (چاپ اول) المؤتمر العالمی لالفیة الشیخ مفید.

جناتی، محمدابراهیم (1370 ه.ش) منابع اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی، کیهان.

سید ابوالقاسم خویی (1401 ه.ق) البیان فی تفسیر القرآن. انوار الهدی (ط 8) این کتاب توسط محمدصادق نجمی و هاشم زاده هریسی به فارسی ترجمه و منتشرشده است. (تهران، ط 2، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: 1385، 727 ص)

جهت آشنایی با زندگی مرحوم آیت‌الله شهشهانی

سید کمال موسوی (پاییز و زمستان پ 376 ه.ش) (مقاله) شهشهانی، فقیهی واقف، ناقدی ژرف‌نگر، وقف میراث جاویدان»، شماره 19 و 20، 86 – 97.

 

 

[1] شَهْشَهان نام محله‏اي در شمال شهر اصفهان است.