درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

دوشنبه 1 آبان 1396 2 صفر 1439 Monday 23 October 2017
حائری یزدی، عبدالکریم
1394/08/27 496

حائری یزدی، عبدالکریم

 

آیت‌الله‌العظمی عبدالکریم حائری یزدی (1276 - 1355 ه.ق) بنیان‌گذار حوزه علمیه قم از شاگردان آیات عظام فاضل اردکانی در نجف اشرف و میرزای شیرازی و سید محمد فشارکی در سامراء.

نیز عبدالکریم حائری از استادان آیت عظام امام خمینی، محمدعلی اراکی، عبدالحسین امینی، میرزا خلیل کمره‌ای و بسیاری از بزرگان دیگر است.

او رساله‌ای کوتاه در زمینة عدم تحریف قرآن نوشته است. چنانکه در منبع‌شناسی حاضر مشخص و مشهود است تمامی شاگردان او قول به عدم تحریف قرآن (به زیاده یا نقضان) داده‌اند. اسامی زیر تنها نام برخی از شاگردان او که در زمینه دفاع از صیانت قرآن از تحریف آثار و نوشته‌هایی داشته‌اند: (جهت آشنایی با آثار آنان به مدخل نام هر یک رجوع شود)

-        امام خمینی.

-        آیت‌الله محمد ثقفی تهرانی.

-        آیت‌الله عبدالحسین امینی.

-        آیت‌الله سید محمدرضا گلپایگانی.

-        آیت‌الله سید عبدالحسین طیب اصفهانی.

-        آیت‌الله مهدی بروجردی.

-        آیت‌الله میرزا خلیل کمره‌ای.

-        آیت‌الله حاج شیخ حسن فرید گلپایگانی.

-        آیت‌الله شهاب‌الدین مرعشی نجفی.