درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

جمعه 29 تير 1397 7 ذی‌القعده 1439 Friday 20 July 2018
ثقفی تهرانی، محمد
1394/07/28 960

ثقفی تهرانی، محمد

 

 آیت‌الله محمد ثقفی تهرانی (1313 - 1406 ه.ق مدفون در حرم مطهر رضوی) از شاگردان آیات عظام عبدالکریم حائری یزدی (مؤسس حوزه علمیه قم) و سید ابوالحسن رفیعی و محمدرضا اصفهانی مسجد شاهی است که از آنان اجازه اجتهاد داشت.

 

[معرفی اجمالی]

 آیت‌الله محمد ثقفی تهرانی (1313 - 1406 ه.ق مدفون در حرم مطهر رضوی) از شاگردان آیات عظام عبدالکریم حائری یزدی (مؤسس حوزه علمیه قم) و سید ابوالحسن رفیعی و محمدرضا اصفهانی مسجد شاهی است که از آنان اجازه اجتهاد داشت. علاوه بر این‌ها او از آقا سید ابوالحسن اصفهانی، سید محمدتقی خوانساری و آقا ضیاءالدین عراقی نیز اجازات اجتهاد داشت. از آثار او «تفسیر روان جاوید» است که آن را در پنج مجلد به زبان فارسی نگاشته است. سید ابوالحسن رفیعی قزوینی تقریظی مهم بر این تفسیر دارد.

[عقیده: کتابنا واحد]

آیت‌الله میرزا محمد ثقفی در تفسیرش در نفی تحریف قرآن نوشته است:

لهذا عقيده حقير وفاقاً لأكثر المحققين آنستكه قرآن همان‌طور كه خداوند وعده فرموده از صدر اسلام تاكنون به‌هیچ‌وجه دست‌نخورده و کم‌وزیاد نشده است اگر به عقل خود و تواريخ مراجعه نمائى کاملاً معتقد می‌شوی كه قرآن در زمان خود حضرت ختمی‌مرتبت مضبوط و محفوظ بوده و كتّاب وحى و خواص صحابه می‌نوشتند و حفظ می‌کردند و اگر فراموش می‌نمودند مورد سؤال و مؤاخذه مى‏شدند معنى ندارد چيزى از قرآني كه براى هدايت عامه بشر نازل‌شده از بين رفته باشد و يا ابلاغ نشده باشد و آن عباراتی كه در اخبار تحريف به‌عنوان قرآن ذکرشده است واضح است كه جزء قرآن نيست و نبوده و از طرز كلام پيدا است كه كلام الهى كه به‌قصد اعجاز بشر از اتيان به‌مثل آن نازل‌شده باشد نيست‏. (ثقفى تهرانى، 1398: 1 / 19)

 

منابع

 

محمد ثقفى تهرانى (1398 ه.ق) تفسير روان جاويد، تهران (چاپ سوم) انتشارات برهان.