درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

 مساله وحدت و تقريب مذاهب اسلامی، از ديرباز همواره جز اهداف و آمال آزاد انديشان، متفکران و شخصيت‌های مصلح سياسی و مذهبی بوده و تلاش برای تحقق آن در اعصار گوناگون، با نشيب و فراز فراوان روبرو گرديده است. از ابتدای تشکيل نظام جمهوری اسلامی ايران نيز وصول به اين هدف مقدس، که متکی به ريشه های استوار در کتاب و سنت می باشد، يکی از بزرگترين اهداف رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خمينی (ره) بوده است.

 

طرح مساله تقريب مذاهب در جهان اسلام، به معنای «نزديک شدن پيروان مذاهب اسلامی با هدف تعارف و شناخت يکديگر به منظور دستيابی به تئالف و اخوت دينی بر اساس اصول مسلم و مشترکات اسلامی»، در پی ناهمسازگري ها و تفرقه های موجود ميان جوامع مختلف اسلامی آغاز گرديد. تبعات ناشی از اين مسئله، در روابط قومی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مسلمانان هويدا گرديد. به موازات پيدايش اين اختلافات، تلاش در جهت همبستگی و وحدت ميان مسلمانان از سوی دانشمندان و مصلحان جامعه اسلامی نيز آغاز شد. در اثر اين تلاش‌ها، تا قرن ششم هجری شاهد تلاقی گسترده انديشه ميان عالمان و حاملان حديث از مذاهب مختلف اسلامی هستيم. در اين دوران، وجود مناظره های علمی بسيار ميان انديشمندان و در اغلب موارد واقع گرايی و تلاش در جهت پيشبرد مطالعات علمی و پژوهشی بدون ابراز تعصب ناروا نسبت به يک مذهب خاص، نشان از نزديکی و همسازگرايی فرق گوناگون اسلامی دارد.

 

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

پنجشنبه 3 خرداد 1397 9 رمضان 1439 Thursday 24 May 2018
ابوالفتوح رازی، حسین بن علی
1394/04/02 999

ابوالفتوح رازی، حسین بن علی

 

 

جمال‌الدین ابوالفتوح حسین بن علی بن محمد بن احمد خزاعی رازی (حدود 470 - 552 ه.ق) از مفسران و محدثان معروف شیعه

 

جمال‌الدین ابوالفتوح حسین بن علی بن محمد بن احمد خزاعی رازی (حدود 470 - 552 ه.ق) از مفسران و محدثان معروف شیعه در سدۀ ششم قمری است که از آثار معروف او «تفسیر روض الجنان و روح الجنان» است. تفسیر مذکور از کهن‌ترین و مشروح‌ترین تفاسیر شیعی به فارسی تا دوران معاصر بوده است که در حدود سال‌های 510 تا 533 قمری نوشته است. ابوالفتوح رازی قائل به صیانت قرآن از تحریف است و در تفسیر آیه شریفه 9 سوره حجر نوشته است:

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ، آنگه گفت: ماييم كه اين قرآن فرو فرستاده‏ايم نه آن‌که شما گمان بردى كه بافته و انداخته محمد است، يا اساطير اولینان است. وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‏ و ما نگاه‌دارنده اوييم از زيادت و نقصان و زوال و بطلان. چنانکه گفت: لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ. (ابوالفتوح رازی، 1408 ق: ج 11 / 311)

منابع

ابوالفتوح رازی (1408 ه.ق) روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن (تحقیق) محمدجعفر ياحقى و محمدمهدی ناصح، مشهد (چاپ اول) بنياد پژوهش‌های اسلامى آستان قدس رضوى